#TTMM
तसं त्यांचं बरं चालायचं एकूणच.
ती घरात येऊन 20 वर्ष होऊन गेली होती.
त्यांनाही ज्येष्ठ नागरिक होऊन 20 वर्ष होऊन गेली होती .
त्यांच्या अपेक्षांवर त्यांच्या दृष्टीने घरची मंडळी 100% कधीच खरी ऊतरू शकत नाहीत हे ती पुरेपूर जाणून होती. त्यामुळेच 'सुपर...सून' होण्याचा तिने कधीच आटापिटा केला नाही .
एव्हाना त्यांचा रौद्रावतार पाहणं तिच्या अंगवळणी पडून देखिल काळ लोटला होता. त्यांच्या स्वभावाचे सारे मूड्स सर्व छ्टा तिला माहीत होत्या. आजवर तिने कधी मुद्दाम त्यांना जाणून बुजून दुखावले नव्हते .
हो , 3/4 दा त्यांच्या आक्रस्ताळेपणा ला ठामपणे मोजकी ऊत्तरे दिली होती. पण तो विषय कुठे थांबवायचा हे तिला ठाऊक होतं. त्यांनीही या 3/4 प्रसंगांचे कधी 5/6 होऊ दिले नाहीत.
त्यांना स्वच्छता, टापटिपीची OCD आहे . घरातील कुठलंच डिपार्टमेंट आपलं नाही असं त्यांना मुळीच वाटत नाही. सगळीकडे त्यांचं जातीने लक्ष असतं. तिच्या हाताला नीटनेटकेपणा चं वळण आहेच, पण तिला टाईम मॅनेजमेंट वर भर द्यावा लागतो. तिच्या प्रायोरीटी ज वेगळ्या आहेत. आत्ता लगेच , जरा वेळाने , सवडीने या तीन कॅटेगरीत तिला घरची कामं वाटून करायची असतात. पण त्यांना ते मान्य नसतं.
दोघेही एकमेकांना नीट ओळखून आहेत.
पण कधीच इतक्या वर्षांत 1/2 प्रसंग वगळता यावर चकार शब्दाने ते एकमेकांना बोलले नाहीत. त्यांना पसारा दिसला कि त्यांचं समाधान होईपर्यंत ते आवरत राहतात. तिला निराळे व्यवधान असेल तर त्या कडे ती सपशेल दुर्लक्ष करते.
बाईने भांडी घासली कि किमान अर्धा पाऊण तास बाहेर निथळून झाली कि ती लावायला घेते . पण त्यांना तेवढा धीर धरवत नाही. ते लगोलग ती लावायला लागतात. फरशी पुसून होईपर्यंत काढलेलं कार्पेट खूपदा पुसून होण्यापूर्वीच त्यांनी पुन्हा घातलेलं असतं.
भांडी लावायच्य त्यांच्या जागाही ठरलेल्या आहेत. त्या सुनेच्या सोईच्या आहेत नाहीत याचं त्यांना काही देणं घेणं नसतं.
सून पण बिलंदर !!!
तिचा वावर असताना तिच्या सोईच्या ठिकाणी तिची भांडी ती ठेवून देते. परत काही वेळाने आल्यावर बघते तर भांड्यानी त्यांची जागा पुन्हा बदललेली असते. दोघांच्या या हट्टापायी हा पाठशिवणीचा खेळ बिचार्या भांड्याना दिवसातून अनेकदा खेळावा लागतो. गंमत म्हणजे या खेळा दरम्यान एका ही वावग्या शब्दाची देवाणघेवाण, रुसवे फुगवे, आदळआपट, नाराजी, शेरेबाजी याला दोघेही थारा देत नाहीत.
शांतीत क्रांती........😁
त्यांना मिरची लोणचं आवडतं म्हणून त्यांचा लेक दोन तीन बरण्या भरून करून ठेवतो . कपाटात दोन आणि टेबलावर एक अशा ठेवलेल्या असतात. कपाटात शिल्लक आहे असं 2/3 दा सांगून देखिल लक्षात न राहिल्या ने टेबलावर ची बरणी तळाला गेली कि ते बाजारातून एक किलो मिरच्या आणून ठेवत . मग तिने डोकं लढवलं, टेबलावर ची बरणी तळाला जायच्या 8 दिवस आधी च कपाटातली बरणी ती बाहेर काढून ठेवू लागली.
ते आता समजून जातात . पुन्हा सगळं न बोलून.
तिचं रूटीन काही त्यांच्या दृष्टीने आदर्श नसतं. तरीही तिने स्वतःला लावून घेतलेली व्यवधानं, अधूनमधून ची आऊटिंग्ज याबद्दल ते कधीच तिला टोकत नाहीत. तिच्या आईला घरी कायमचं ठेवून घेताना ना तिने त्यांची वेगळी परवानगी मागितली, ना त्यांनी कधी त्यावर आडकाठी केली.
एकमेकांना न दुखावता, घरात वादाचे प्रसंग न आणता, एकमेकांच्या न आवडणार्या सवयींकडे कानाडोळा करत आपल्या मर्जीने जगण्याचं तंत्र तिला जमू लागलं आहे.
TTMM हे तू तू ....मैं मैं न होता,
तुमचं तुम्ही ....माझं मी करण्याचा सूज्ञपणा दोघेही बाळगून आहेत. ( touchwood ) 🙂
तसं त्यांचं बरं चालायचं एकूणच.
ती घरात येऊन 20 वर्ष होऊन गेली होती.
त्यांनाही ज्येष्ठ नागरिक होऊन 20 वर्ष होऊन गेली होती .
त्यांच्या अपेक्षांवर त्यांच्या दृष्टीने घरची मंडळी 100% कधीच खरी ऊतरू शकत नाहीत हे ती पुरेपूर जाणून होती. त्यामुळेच 'सुपर...सून' होण्याचा तिने कधीच आटापिटा केला नाही .
एव्हाना त्यांचा रौद्रावतार पाहणं तिच्या अंगवळणी पडून देखिल काळ लोटला होता. त्यांच्या स्वभावाचे सारे मूड्स सर्व छ्टा तिला माहीत होत्या. आजवर तिने कधी मुद्दाम त्यांना जाणून बुजून दुखावले नव्हते .
हो , 3/4 दा त्यांच्या आक्रस्ताळेपणा ला ठामपणे मोजकी ऊत्तरे दिली होती. पण तो विषय कुठे थांबवायचा हे तिला ठाऊक होतं. त्यांनीही या 3/4 प्रसंगांचे कधी 5/6 होऊ दिले नाहीत.
त्यांना स्वच्छता, टापटिपीची OCD आहे . घरातील कुठलंच डिपार्टमेंट आपलं नाही असं त्यांना मुळीच वाटत नाही. सगळीकडे त्यांचं जातीने लक्ष असतं. तिच्या हाताला नीटनेटकेपणा चं वळण आहेच, पण तिला टाईम मॅनेजमेंट वर भर द्यावा लागतो. तिच्या प्रायोरीटी ज वेगळ्या आहेत. आत्ता लगेच , जरा वेळाने , सवडीने या तीन कॅटेगरीत तिला घरची कामं वाटून करायची असतात. पण त्यांना ते मान्य नसतं.
दोघेही एकमेकांना नीट ओळखून आहेत.
पण कधीच इतक्या वर्षांत 1/2 प्रसंग वगळता यावर चकार शब्दाने ते एकमेकांना बोलले नाहीत. त्यांना पसारा दिसला कि त्यांचं समाधान होईपर्यंत ते आवरत राहतात. तिला निराळे व्यवधान असेल तर त्या कडे ती सपशेल दुर्लक्ष करते.
बाईने भांडी घासली कि किमान अर्धा पाऊण तास बाहेर निथळून झाली कि ती लावायला घेते . पण त्यांना तेवढा धीर धरवत नाही. ते लगोलग ती लावायला लागतात. फरशी पुसून होईपर्यंत काढलेलं कार्पेट खूपदा पुसून होण्यापूर्वीच त्यांनी पुन्हा घातलेलं असतं.
भांडी लावायच्य त्यांच्या जागाही ठरलेल्या आहेत. त्या सुनेच्या सोईच्या आहेत नाहीत याचं त्यांना काही देणं घेणं नसतं.
सून पण बिलंदर !!!
तिचा वावर असताना तिच्या सोईच्या ठिकाणी तिची भांडी ती ठेवून देते. परत काही वेळाने आल्यावर बघते तर भांड्यानी त्यांची जागा पुन्हा बदललेली असते. दोघांच्या या हट्टापायी हा पाठशिवणीचा खेळ बिचार्या भांड्याना दिवसातून अनेकदा खेळावा लागतो. गंमत म्हणजे या खेळा दरम्यान एका ही वावग्या शब्दाची देवाणघेवाण, रुसवे फुगवे, आदळआपट, नाराजी, शेरेबाजी याला दोघेही थारा देत नाहीत.
शांतीत क्रांती........😁
त्यांना मिरची लोणचं आवडतं म्हणून त्यांचा लेक दोन तीन बरण्या भरून करून ठेवतो . कपाटात दोन आणि टेबलावर एक अशा ठेवलेल्या असतात. कपाटात शिल्लक आहे असं 2/3 दा सांगून देखिल लक्षात न राहिल्या ने टेबलावर ची बरणी तळाला गेली कि ते बाजारातून एक किलो मिरच्या आणून ठेवत . मग तिने डोकं लढवलं, टेबलावर ची बरणी तळाला जायच्या 8 दिवस आधी च कपाटातली बरणी ती बाहेर काढून ठेवू लागली.
ते आता समजून जातात . पुन्हा सगळं न बोलून.
तिचं रूटीन काही त्यांच्या दृष्टीने आदर्श नसतं. तरीही तिने स्वतःला लावून घेतलेली व्यवधानं, अधूनमधून ची आऊटिंग्ज याबद्दल ते कधीच तिला टोकत नाहीत. तिच्या आईला घरी कायमचं ठेवून घेताना ना तिने त्यांची वेगळी परवानगी मागितली, ना त्यांनी कधी त्यावर आडकाठी केली.
एकमेकांना न दुखावता, घरात वादाचे प्रसंग न आणता, एकमेकांच्या न आवडणार्या सवयींकडे कानाडोळा करत आपल्या मर्जीने जगण्याचं तंत्र तिला जमू लागलं आहे.
TTMM हे तू तू ....मैं मैं न होता,
तुमचं तुम्ही ....माझं मी करण्याचा सूज्ञपणा दोघेही बाळगून आहेत. ( touchwood ) 🙂
