#भाग_1_प्रियकर_प्रेयसी
"हॅलो, आज भेटतोय न आपण?"
"हो, नेहमीच्या ठिकाणी आणि त्याच वेळी "
" ठीक आहे, ये वेळेवर. "
राहुल नेहमीप्रमाणे 10 मिनिटे ऊशीरा आला. तोवर रुचिता टेबल पकडून बसली देखिल होती.राहुल ने बसताना नोट केलं कि रुचिता ने तिची ऑर्डर सुद्धा दिली आहे. राहुल ला भूक लागली होतीच. त्याने ही स्वतःची ऑर्डर दिली आणि रुचिता कडे एक कटाक्ष टाकला. मॅडम फोन वर बिझी होत्या पण चिडलेल्या वगैरे काही वाटत नव्हत्या. राहुल ने अंदाज घेत संभाषण सुरु केलं.
"अगं निघालो आणि रवी ने थांबवले, त्याला इस्टेट एजंट चा नंबर हवा होता मग त्याच्या शंका निस्तरेपर्यंत 5/7 मिनिटे गेली. "
रुचिता ने मान वर करत फोन बाजूला ठेवून दिला. छान स्माईल देत राहुल ला म्हणाली, "अरे एवढं काही नाही, इट्स ओके, मी माझा ज्यूस मागवलाय, हा बघ आलाच."
" ओके, आता बोल, घरचे तयार आहेत ना आपल्या लग्नाला?" काय म्हणाले, कधी भेटायला येतायत आमच्या कडे?"
"राहुल, घरी सगळ्यांना तू पसंत आहेसच, पण तुझ्या माझ्या घरच्यांना पुढे इनव्हाॅल्व करण्या आधी काही बाबी आपल्यातच आधी फायनलाईज करूया, म्हणजे नंतर गैरसमज नको."
"रुचिता, गेली 5 वर्ष ओळखतो आपण एकमेकांना, काय आहे तुझ्या मनात मला आहे अंदाज, पण हरकत नाही, तुला माझ्या बद्दल खात्री नसेल तर एकदा सांगूनच टाक. "
"तसं नाही रे , पण आपल्या पालकांना जे सांगू त्यात आपल्यात तफावत नको म्हणून फक्त एकदा सगळं क्लिअर करू. हे बघ, रजिस्टर लग्न करायचं तर आपलं ठरलं आहेच, पण नंतरच्या सगळ्या गोष्टींचा खर्च आपण दोघांनी उचलायचा यावर आपलं एकमत हवं. म्हणजे अगदी रिसेप्शन, पुढे वर्षसण वगैरे सगळंच. आणि हो, ज्या पाहुण्यांना आपली ओळख करून द्यावी लागेल आणि जे परत कधीच भेटायची शक्यता नाही असे लोक बोलवायचे नाही. उगाच गावजेवण घालायचं नाही आपल्याला. बाकी आपल्या माणसांची सगळी हौसमौज आपण करू .... खरेदी, मेंदी, ब्युटिशियन , फोटोग्राफी, छोटा वाद्यवृंद ठेऊ. "
"झालं तुझं सांगून, का अजून काही बाकी आहे? आता माझं ऐक, आधी आपण आपल्या नवीन घराची छोटी पूजा करून घेऊ, कारण लग्नाच्या तयारी बरोबर आपल्याला नव्या घरात शिफटिंग ची पण तयारी करायची आहे. तिकडे आपण दोघेच राहणार आहोत. तू एकटीने का म्हणून तुझं घर, तुझी माणसं सोडून यायचं, मी पण माझं घर माझी माणसं सोडून येणार, आणि आपण आपला संसार उभा करायचा. मलाही कळेल आजवर सगळं आईच्या हातचं आयतं सोडून यायचं म्हणजे काय असतं. मला कधी तिची किंमत कळणार, मला कधी कळणार कि सवयीची खोली, खण , बाथरूम, वातावरण सगळं सोडून देणं किती जिवावर येतं . मग नवीन जागेशी, माणसांशी जमवून राहायचं सवयींना मुरड घालायची हे ही मला जरा कळूदे. आणि वेगळे राहिलो तरी कोणीच कोणाची जबाबदारी झटकत नाहियोत, आपण दोघांनी आपापल्या माहेरी अडी अडचणी ला अगदी आर्थिक सुद्धा मदत करत रहायची आहे, त्यांच्या कडे जायचं आहे, त्यांना बोलवायचे आहे. कळलं का मॅडम, का गं बोल की काही तरी? "
"राहुल, मी काय बोलू, खरंच, तुला अजून मी पुरतं ओळखलंच नाही रे, समानतेचा खरा अर्थ तुला समजलाय.
मी साशंक मनाने काही बोलायला आले आणि तू तर मला न मागताच भरभरून देऊन मोकळा झालास.
आय रिस्पेक्ट यू......."
" आय एम ऑनरड मॅडम , पण ते रिस्पेक्ट च्या जागी दुसरं काहीतरी ऐकायला आवडलं असतं .......
"हॅलो, आज भेटतोय न आपण?"
"हो, नेहमीच्या ठिकाणी आणि त्याच वेळी "
" ठीक आहे, ये वेळेवर. "
राहुल नेहमीप्रमाणे 10 मिनिटे ऊशीरा आला. तोवर रुचिता टेबल पकडून बसली देखिल होती.राहुल ने बसताना नोट केलं कि रुचिता ने तिची ऑर्डर सुद्धा दिली आहे. राहुल ला भूक लागली होतीच. त्याने ही स्वतःची ऑर्डर दिली आणि रुचिता कडे एक कटाक्ष टाकला. मॅडम फोन वर बिझी होत्या पण चिडलेल्या वगैरे काही वाटत नव्हत्या. राहुल ने अंदाज घेत संभाषण सुरु केलं.
"अगं निघालो आणि रवी ने थांबवले, त्याला इस्टेट एजंट चा नंबर हवा होता मग त्याच्या शंका निस्तरेपर्यंत 5/7 मिनिटे गेली. "
रुचिता ने मान वर करत फोन बाजूला ठेवून दिला. छान स्माईल देत राहुल ला म्हणाली, "अरे एवढं काही नाही, इट्स ओके, मी माझा ज्यूस मागवलाय, हा बघ आलाच."
" ओके, आता बोल, घरचे तयार आहेत ना आपल्या लग्नाला?" काय म्हणाले, कधी भेटायला येतायत आमच्या कडे?"
"राहुल, घरी सगळ्यांना तू पसंत आहेसच, पण तुझ्या माझ्या घरच्यांना पुढे इनव्हाॅल्व करण्या आधी काही बाबी आपल्यातच आधी फायनलाईज करूया, म्हणजे नंतर गैरसमज नको."
"रुचिता, गेली 5 वर्ष ओळखतो आपण एकमेकांना, काय आहे तुझ्या मनात मला आहे अंदाज, पण हरकत नाही, तुला माझ्या बद्दल खात्री नसेल तर एकदा सांगूनच टाक. "
"तसं नाही रे , पण आपल्या पालकांना जे सांगू त्यात आपल्यात तफावत नको म्हणून फक्त एकदा सगळं क्लिअर करू. हे बघ, रजिस्टर लग्न करायचं तर आपलं ठरलं आहेच, पण नंतरच्या सगळ्या गोष्टींचा खर्च आपण दोघांनी उचलायचा यावर आपलं एकमत हवं. म्हणजे अगदी रिसेप्शन, पुढे वर्षसण वगैरे सगळंच. आणि हो, ज्या पाहुण्यांना आपली ओळख करून द्यावी लागेल आणि जे परत कधीच भेटायची शक्यता नाही असे लोक बोलवायचे नाही. उगाच गावजेवण घालायचं नाही आपल्याला. बाकी आपल्या माणसांची सगळी हौसमौज आपण करू .... खरेदी, मेंदी, ब्युटिशियन , फोटोग्राफी, छोटा वाद्यवृंद ठेऊ. "
"झालं तुझं सांगून, का अजून काही बाकी आहे? आता माझं ऐक, आधी आपण आपल्या नवीन घराची छोटी पूजा करून घेऊ, कारण लग्नाच्या तयारी बरोबर आपल्याला नव्या घरात शिफटिंग ची पण तयारी करायची आहे. तिकडे आपण दोघेच राहणार आहोत. तू एकटीने का म्हणून तुझं घर, तुझी माणसं सोडून यायचं, मी पण माझं घर माझी माणसं सोडून येणार, आणि आपण आपला संसार उभा करायचा. मलाही कळेल आजवर सगळं आईच्या हातचं आयतं सोडून यायचं म्हणजे काय असतं. मला कधी तिची किंमत कळणार, मला कधी कळणार कि सवयीची खोली, खण , बाथरूम, वातावरण सगळं सोडून देणं किती जिवावर येतं . मग नवीन जागेशी, माणसांशी जमवून राहायचं सवयींना मुरड घालायची हे ही मला जरा कळूदे. आणि वेगळे राहिलो तरी कोणीच कोणाची जबाबदारी झटकत नाहियोत, आपण दोघांनी आपापल्या माहेरी अडी अडचणी ला अगदी आर्थिक सुद्धा मदत करत रहायची आहे, त्यांच्या कडे जायचं आहे, त्यांना बोलवायचे आहे. कळलं का मॅडम, का गं बोल की काही तरी? "
"राहुल, मी काय बोलू, खरंच, तुला अजून मी पुरतं ओळखलंच नाही रे, समानतेचा खरा अर्थ तुला समजलाय.
मी साशंक मनाने काही बोलायला आले आणि तू तर मला न मागताच भरभरून देऊन मोकळा झालास.
आय रिस्पेक्ट यू......."
" आय एम ऑनरड मॅडम , पण ते रिस्पेक्ट च्या जागी दुसरं काहीतरी ऐकायला आवडलं असतं .......
